1. فنلاند: آموزش برای همه (ساختار های پشتیبانی از دانش‌آموزان)
    اردیبهشت ۳۱, ۱۳۹۸

    فنلاند: آموزش برای همه (ساختار های پشتیبانی از دانش‌آموزان)

    فنلاند: آموزش برای همه (ساختار های پشتیبانی از دانش‌آموزان)

    مدرسه‌های فنلاند نه‌تنها به دانش‌آموزان آموزش می‌دهند، بلکه برخی از منابع و خدمات مهم دیگر را نیز به آن ها ارائه می‌کنند. این خدمات شامل یک وعده غذای گرم روزانه، مشاوره روان‌شناسی، خدمات درمانی و دندان پزشکی و …. می‌شود.

    فنلاند جامعه‌ای نسبتا همگن است؛ تنها یک اقلیت کوچک از دانش‌آموزان یا مهاجرند و یا فرزندان مهاجران به شمار می‌آیند. با این وجود وزارت آموزش و پرورش فنلاند به ارائه آموزشی عادلانه، چندفرهنگی و دوزبانه [زبان رسمی و زبان مادری] در مدرسه‌ها متعهد شده است. همه بچه‌های بین ۷ تا ۱۷ سال که برایشان زبان فنلاندی زبان مادری به شمار می‌آید، حق دارند به فنلاندی یا سوئدی تحصیل کنند.

    نوآموزان وقتی که آموزش جامع را آغاز می‌کنند ممکن است در گروه‌های آموزشی کوچک به شکل تقویتی آموزش داده شوند؛ تا با این آموزش‌های تقویتی برای پیوستن به کلاس‌های معمول آماده شوند. بنابر قانون، به دانش‌آموزان اجازه داده می‌شود که آموزش خود را با زبان مادریشان کامل کنند؛ گرچه باید مدرسه‌ای بیابند که چنین آموزشی را به آن‌ها ارائه دهد.

    اکنون مدرسه‌هایی در فنلاند وجود دارد که زبان‌های عربی، سومالیایی، روسی، ویتنامی و استونی را یا به‌عنوان تنها زبان آموزش یا یکی از دو زبان در مدرسه‌های دو زبانه ارائه می‌دهند.

    آموزش‌های مذهبی در مدرسه‌های فنلاند بر پایه مذهب اکثریت در منطقه زندگی آنان داده می‌شود. اگر دانش‌آموزی شرکت در این درس‌ها را انتخاب نکند ممکن است در مذهب انتخابی خودش آموزش ببیند (اگر دست‌کم سه دانش‌آموز این درخواست را داشته باشند، آموزش‌های مورد نیاز ارائه می‌شود). اگر درخواست‌ها کم باشد زمان این درس را تحت نظارت، با دیگر فعالیت‌های تحصیلی پر می‌کنند. سر انجام زمانی که دانش‌آموزان در همه موضوعات اصلی ارزیابی می‌شوند، پس‌زمینه زبانی آن‌ها نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

    فنلاند زمان و تلاش فراوانی برای اطمینان از کامیابیِ دانش‌آموزان نیازمند به حمایت در مدرسه صرف می‌کند. این پشتیبانی‌های آموزشی که به تعداد زیادی از بچه‌های مدرسه‌ای ارائه می‌شود کاملا شفاف است. بچه‌های نیازمند در مدرسه‌های سراسر کشور به وسیله معلمان متخصص و آشنا با آموزشِ نیازهای ویژه، یافته می‌شوند.

    در فنلاند در سال ۲۰۱۰، ۲۳٫۳ درصد از دانش‌آموزان در مدرسه‌های جامع از یک معلمِ نیازهای ویژه در مدرسه و در درس‌هایی که دانش‌آموزی نیاز به کمک داشته است، آموزش اضافی دریافت کردند. این گروه ، ۱۲ درصد برای اختلال‌های گفتاری، ۴۰٫۵ درصد برای خواندن و نوشتن، ۲۳٫۷ درصد برای مشکلات یادگیری در ریاضی، ۹ درصد برای مشکلات یادگیری در زبان خارجی، ۵٫۵ درصد برای مشکلات سازگاری یا اختلال‌های عاطفی، و ۸٫۹ درصد نیز برای مشکلات یادگیری دیگر کمک دریافت کردند. این دانش‌آموزان با این عنوان که مشکلات آموزشی شدیدی از جمله تاخیر زیاد در رشد، معلولیت های شدید، اوتیسم، لکنت زبان و اختلال بینایی یا شنوایی دارند طبقه‌بندی شده‌اند. (۱٫۲ درصد از کل جمعیت دانش‌آموزی در ۲۰۱۰)

    معلمانِ آموزش‌های ویژه در فرآیند تشخیص و آموزش مهم اند اما در تشخیص دانش‌آموزانِ نیازمند تنها نیستند. هر مدرسه دارای گروهی از کارکنان است که در ماه دوبار به هدف ارزیابی کامیابی‌های فردی و همچنین نگرانی‌های نهفته در کلاس‌ها، از آن‌ها بازدید می‌کنند. این گروه از مدیر، پرستار مدرسه، معلم آموزش‌های ویژه، روان‌شناس مدرسه، یک کارمند اجتماعی و معلمان تشکیل شده است. این افراد تشخیص می‌دهند که مشکل وجود دارد و چگونه باید اصلاحش کرد. اگر دانش‌آموزانی بیش از توان مدرسه نیازمند کمک تشخیص داده شوند، مدرسه به خانواده برای ورود تخصصی به مشکل کمک می‌کند.

    مدرسه‌هایی با کارآیی پایین
    پیش از ۱۹۷۰، ساختار آموزشی فنلاند شمار کمی از مدرسه‌ها را با کارایی بالا و بسیاری از آن‌ها را با کارآیی اندک تشخیص داده بود. آموزش و پرورش ناعادلانه بود و این موضوع میان لایه‌های اجتماعی- اقتصادی شکاف پدید آورده بود. هنگامی که فنلاند بهسازی آموزشی‌اش را آغاز کرد، این یکی از دشواری‌های محوری بود که درباره‌اش تصمیم گرفت. با راه‌اندازی مدرسه‌های جامع با استانداردهای دقیق برای پایه‌های ۱ تا ۹، کیفیت معلمان و بودجه مدرسه‌ها را بهبود بخشید. امروز فنلاند تقریبا به طور کامل توانسته است آنچه که تفاوت‌های بزرگ [در آموزش] بود را از میان بردارد.

    منبع: تارنمای مرکز ملی آموزش و اقتصاد (NCEE)

    ✍🏻برگردان:محمدرضا نیک‌نژاد، روزنامه همدلیمدرسه‌های فنلاند نه‌تنها به دانش‌آموزان آموزش می‌دهند، بلکه برخی از منابع و خدمات مهم دیگر را نیز به آن ها ارائه می‌کنند. این خدمات شامل یک وعده غذای گرم روزانه، مشاوره روان‌شناسی، خدمات درمانی و دندان پزشکی و …. می‌شود.

    فنلاند جامعه‌ای نسبتا همگن است؛ تنها یک اقلیت کوچک از دانش‌آموزان یا مهاجرند و یا فرزندان مهاجران به شمار می‌آیند. با این وجود وزارت آموزش و پرورش فنلاند به ارائه آموزشی عادلانه، چندفرهنگی و دوزبانه [زبان رسمی و زبان مادری] در مدرسه‌ها متعهد شده است. همه بچه‌های بین ۷ تا ۱۷ سال که برایشان زبان فنلاندی زبان مادری به شمار می‌آید، حق دارند به فنلاندی یا سوئدی تحصیل کنند.

    نوآموزان وقتی که آموزش جامع را آغاز می‌کنند ممکن است در گروه‌های آموزشی کوچک به شکل تقویتی آموزش داده شوند؛ تا با این آموزش‌های تقویتی برای پیوستن به کلاس‌های معمول آماده شوند. بنابر قانون، به دانش‌آموزان اجازه داده می‌شود که آموزش خود را با زبان مادریشان کامل کنند؛ گرچه باید مدرسه‌ای بیابند که چنین آموزشی را به آن‌ها ارائه دهد.

    اکنون مدرسه‌هایی در فنلاند وجود دارد که زبان‌های عربی، سومالیایی، روسی، ویتنامی و استونی را یا به‌عنوان تنها زبان آموزش یا یکی از دو زبان در مدرسه‌های دو زبانه ارائه می‌دهند.

    آموزش‌های مذهبی در مدرسه‌های فنلاند بر پایه مذهب اکثریت در منطقه زندگی آنان داده می‌شود. اگر دانش‌آموزی شرکت در این درس‌ها را انتخاب نکند ممکن است در مذهب انتخابی خودش آموزش ببیند (اگر دست‌کم سه دانش‌آموز این درخواست را داشته باشند، آموزش‌های مورد نیاز ارائه می‌شود). اگر درخواست‌ها کم باشد زمان این درس را تحت نظارت، با دیگر فعالیت‌های تحصیلی پر می‌کنند. سر انجام زمانی که دانش‌آموزان در همه موضوعات اصلی ارزیابی می‌شوند، پس‌زمینه زبانی آن‌ها نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

    فنلاند زمان و تلاش فراوانی برای اطمینان از کامیابیِ دانش‌آموزان نیازمند به حمایت در مدرسه صرف می‌کند. این پشتیبانی‌های آموزشی که به تعداد زیادی از بچه‌های مدرسه‌ای ارائه می‌شود کاملا شفاف است. بچه‌های نیازمند در مدرسه‌های سراسر کشور به وسیله معلمان متخصص و آشنا با آموزشِ نیازهای ویژه، یافته می‌شوند.

    در فنلاند در سال ۲۰۱۰، ۲۳٫۳ درصد از دانش‌آموزان در مدرسه‌های جامع از یک معلمِ نیازهای ویژه در مدرسه و در درس‌هایی که دانش‌آموزی نیاز به کمک داشته است، آموزش اضافی دریافت کردند. این گروه ، ۱۲ درصد برای اختلال‌های گفتاری، ۴۰٫۵ درصد برای خواندن و نوشتن، ۲۳٫۷ درصد برای مشکلات یادگیری در ریاضی، ۹ درصد برای مشکلات یادگیری در زبان خارجی، ۵٫۵ درصد برای مشکلات سازگاری یا اختلال‌های عاطفی، و ۸٫۹ درصد نیز برای مشکلات یادگیری دیگر کمک دریافت کردند. این دانش‌آموزان با این عنوان که مشکلات آموزشی شدیدی از جمله تاخیر زیاد در رشد، معلولیت های شدید، اوتیسم، لکنت زبان و اختلال بینایی یا شنوایی دارند طبقه‌بندی شده‌اند. (۱٫۲ درصد از کل جمعیت دانش‌آموزی در ۲۰۱۰)

    معلمانِ آموزش‌های ویژه در فرآیند تشخیص و آموزش مهم اند اما در تشخیص دانش‌آموزانِ نیازمند تنها نیستند. هر مدرسه دارای گروهی از کارکنان است که در ماه دوبار به هدف ارزیابی کامیابی‌های فردی و همچنین نگرانی‌های نهفته در کلاس‌ها، از آن‌ها بازدید می‌کنند. این گروه از مدیر، پرستار مدرسه، معلم آموزش‌های ویژه، روان‌شناس مدرسه، یک کارمند اجتماعی و معلمان تشکیل شده است. این افراد تشخیص می‌دهند که مشکل وجود دارد و چگونه باید اصلاحش کرد. اگر دانش‌آموزانی بیش از توان مدرسه نیازمند کمک تشخیص داده شوند، مدرسه به خانواده برای ورود تخصصی به مشکل کمک می‌کند.

    مدرسه‌هایی با کارآیی پایین

    پیش از ۱۹۷۰، ساختار آموزشی فنلاند شمار کمی از مدرسه‌ها را با کارایی بالا و بسیاری از آن‌ها را با کارآیی اندک تشخیص داده بود. آموزش و پرورش ناعادلانه بود و این موضوع میان لایه‌های اجتماعی- اقتصادی شکاف پدید آورده بود. هنگامی که فنلاند بهسازی آموزشی‌اش را آغاز کرد، این یکی از دشواری‌های محوری بود که درباره‌اش تصمیم گرفت. با راه‌اندازی مدرسه‌های جامع با استانداردهای دقیق برای پایه‌های ۱ تا ۹، کیفیت معلمان و بودجه مدرسه‌ها را بهبود بخشید. امروز فنلاند تقریبا به طور کامل توانسته است آنچه که تفاوت‌های بزرگ [در آموزش] بود را از میان بردارد.

    منبع: تارنمای مرکز ملی آموزش و اقتصاد (NCEE)

    ✍🏻برگردان:محمدرضا نیک‌نژاد، روزنامه همدلی، آذر ۹، آذر ۹۶

    دیدگاه خود را بنویسید

      Subscribe  
    اطلاع از
    ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشند.
  2. store
    فروشگاه ایران کلاس